Ton


Ton

*1967-1986†





Onder de roos meer informatie over de ziekte van duchenne.






Ze zeggen dat het overgaat
de pijn, het doet nog zo'n zeer.
Ze zeggen dat het overgaat,
maar niemand zegt wanneer.....



Een aantal jaren na de geboorte van onze zoon wisten wij dat er iets niet goed was met hem.
Alleen wisten wij niet wat, maar na eindeloos onderzoeken, kwam de 'wetenschap' met de Uitslag! Ton had de progressieve spierziekte van Duchenne. Heel even stond de wereld voor ons stil en als een langzame film........... stortte die wereld in.


Hieronder staat een column, die ik heb geschreven tien jaar na zijn overlijden.

 

Kinderen hinderen,
Jacob Cats heeft dat ooit gezegd. Dat kan wel zo zijn, maar ik heb daar andere gedachten over. Maar als ik zie hoe ze elkaar en de medemens soms treiteren, ja dan kan ik wel meevoelen met Cats.
Zelf had ik er drie.
Tien jaar geleden, is mijn zoon van mij heen gegaan. Door een slopende spierziekte, werd een ondernemende jongen compleet invalide. Er gaat geen dag voorbij of ik denk aan hem!
Ouder wordt hij niet voor altijd jong, achter fotoglas in mijn slaapkamer. Twee dochters bleven over.........
Ogen dicht, daar is hij.
M'n innerlijke film begint te draaien. Gebeurtenissen, flarden van gesprekken beleef ik opnieuw:
"Auto's vervuilen het milieu, Ma".. "Ja jongen dat weet ik" zeg ik.. Waar maak je je druk om, denk ik......
"Ma ik word niet oud"
Mijn hart brak!

Nu moet het maar eens afgelopen zijn met dat gezeur over die jongen. Het is toch alweer tien jaar geleden? Maar wie herinnert zich nog, ..... hoe vrolijk hij was, de pret die we hadden, ondeugende dingen die hij deed?
Begraven!
In de regen brachten we hem weg, voorjaarsregen!
Tranen op jouw kist. Nooit zal ik het vergeten!
Oh, kom mij nog eens hinderen...

© Suze latorre

 

 




 

Een miljoen woorden brengen jou niet terug,
ik weet het, ik heb ze gesproken.
Ook niet een miljoen tranen,
ik weet het ik heb ze gehuild.

Sylvia v.d. Wall.©





 

 

 





welkom in onze wereld